yaşanmışlıkların eskimek bilmeyen hüzünlü çınarı bu da senin bir başka adın olsa gerek İstanbul. Tek başına can yakmayı bırak , canlar almışsın ya vakti zamanında bu bile şımartmamış ya seni..Asaletinin veya heybetinin kaynağı buradan mı geliyor,bilemiyorum ama
birçoğunun lakap takıp kimsenin alay edemediği..
gözleri açık uyuyan derviş misali ...
her geldiğimde kendini bana yakın görüp bana göz yaşını döken kadim dostum...
bir gün yine ayrılık vakti ve tekrar bir gün kavuşma..
Sen çok görmüş geçirmişsin kim bilir bu senden ayrılana bu kaçıncı veda
şimdi ben Ankara'ya biraz senden bahsetsem belki kıskanır ama vuslattan bahsetsem o zaman belki de hayatında ilk defa mutluluktan gözleri dolar....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder